Elvis' TCB-Band in Alden Biesen

De TCB-Band, zeg maar de groep met muzikanten waarmee Elvis Presley tussen 1969 en 1977 optrad, speelden gisteren een magistraal concert in Alden Biesen ter gelegenheid van de 31ste verjaardag van het overlijden van hun Patron. Ik zag de groep reeds een keer of acht aan het werk en dit laatste optreden was zeker één van hun allerbeste: stevige, ouderwetse, maar hedendaags klinkende rock 'n' roll grand cru classé, met briljante solo's van oa stergitarist James Burton. (Meer foto's)

It Was 31 Years Ago Today...

Curious Graves and Tombstones in the USA

See More

Strawberry Field(s) Forever

Dochter Eva en ik maakten dit filmpje ter herinnering aan deze bijzonder inspirerende plek in Liverpool. Onze eigen videoclip bij de beste Beatlessong allertijden, zeg maar. Zeker kijken en mis vooral het einde niet...

Back from Liverpool

Click here and here for more

Jump

Hi Folks, I'll jump to Liverpool for a couple of days.

Shaketown will be back soon.

Anotomie der IJdelheden

'IJdelheid der ijdelheden, alles is ijdelheid' (cf. Pr 1,2; 12,8).
In het Anderlechtse Erasmushuis loopt er een interessante tentoonstelling genaamd 'Anatomie van de Ijdelheden'. 'IJdelheid' wordt hier gebruikt in de betekenis van 'slechts lucht', 'damp', 'vergankelijk'. Het woord 'ijdel' dient om aan te duiden dat de wereld onzinnig in elkaar steekt: de wereld tart alle redelijkheid. De wijsheid slaagt er niet in om de wereld inzichtelijk te maken: hoe meer inzicht een mens nastreeft, hoe meer hij er van overtuigd raakt dat de wereld absurd is
Deze tentoonstelling is nog te zien tot 16 september 2008. Bekijk hier een filmpje.

Just for the Record

Iemand heeft een lijstje gemaakt van de 25 beste "Best Of" / "Greatest Hits" Albums allertijden. Dylan verdient zeker een hogere plaats (nummer 2 bvb). En als je uit dit lijstje Black Sabbath, The Cure, Nirvana & The Eagles vervangt door pakweg Leonard Cohen, Lou Reed, Tom Waits en Johnny Cash wordt het verdict zelfs min of meer aanvaardbaar.

Don McLean, een Amerikaanse taartenbakker in Turnhout

Don McLean leerde het vak van zijn vriend en mentor Pete Seeger. Vooral in het begin van de jaren 70 stond hij wereldwijd in de belangstelling met zijn LP 'American Pie'. Een vreemde wind had de Newyorker vorige vrijdag naar Turnhout geblazen en fans vanuit de hele Benelux, maar ook vanuit Engeland, waren naar dit Kempense stadje afgezakt om hun held aan het werk te zien. Don treedt nog maar weinig op en is in Europa maar zeer zelden te zien. De kans om hem ooit in Turnhout terug te zien, omschreef de zanger zelf als 'zero'.
Rond 22u00 begonnen McLean en band aan hun set met enkele stevige Buddy Hollycovers. De Amerikaan, die er een beetje uitzag als een kruising tussen Van Morrison en Panamerenko, verzekerde zijn publiek dat zij 'zeker de nummers zouden horen waarvoor ze gekomen waren'. Maar voor het zover was, vuurde McLean nog een aantal minder bekende, maar steengoede songs op het publiek af, zoals 'Crossroads' en 'La La I Love You'. Plezant was ook een onbekend nummer, waarvan het refrein klonk als volgt: 'I Hate Fashion, I Hate It With A Passion', meteen dé quote van de avond. De Orbisoncover 'Crying' daarentegen werd, hoewel zeer gesmaakt door het publiek, verknoeid door een al te opdringerige synthesizer. McLean herpakte zich met een doorleefde versie van (Starry Starry Night) 'Vincent', waarschijnlijk de mooiste song die ooit over Van Gogh is geschreven. En toen McLean meteen daarna de eerste noten van 'American Pie' aansloeg, begreep je dat het grootste deel van de aanwezigen vooral voor dit nummer was komen opdagen. De Amerikaanse taart bleek een ferme grote te zijn, want McClean herhaalde nog eens een paar strofes extra. Het publiek kreeg er echter nooit genoeg van en bleef er tot de allerlaatste noot van smullen. Achteraf gunde de zanger ons nog enkele meesterwerkjes van zijn vakmanschap met akoestische versies van 'Castles in the Air' en 'And I love you so' (ooit gecoverd door Elvis). (Meer foto's)

Gevangenis Tongeren

In 2005 verlieten de laatste gedetineerden de gevangenis van Tongeren. Nu is deze oudste gevangenis van België gratis te bezoeken. Tijdelijk want in november gaat dit huis voorgoed dicht. Er loopt een tentoonstelling met foto's van Lieven Blancquaert en via videobeelden leer je het leven binnen de muren kennen. De wandelplaats, de doucheruimtes, de lege cellen en de isoleercel zijn allemaal nog te bezoeken. Sommige gevangenen leefden met drie in één cel van drie bij twee meter. Onvoorstelbaar en tegelijk bijzonder aangrijpend. Wie op zoek is naar een waardig alternatief voor een dagje strandtoerisme, kan ik dit bezoek van harte aanbevelen. Wat je zult zien, vergeet je nooit. Hierbij enkele foto's.

Elvis, de Romein?

Bestond de rock'n'roll al in de tijd van de Romeinen? Men zou het zich kunnen afvragen bij het zien van dit marmeren beeld uit de 2de eeuw n.c. Elvisfans overal ter wereld zijn al geïnteresseerd in deze Romeinse Elvis look-alike, compleet met typische vetkuif. Het prijskaartje valt helaas nogal tegen: het sculptuur moet zo'n 30.000 £ opbrengen. Meer over dit beeld lees je hier.

Nieuws over de Maagdentoren

Ter herinnering: Iedereen kan lid worden van “Red de Maagdentoren vzw” Dit kan door betaling aan een bestuurslid of door overschrijving van min. € 5,00 op het rekeningnummer 734-4220315-48 van “Red de Maagdentoren vzw” en dit met vermelding van uw naam, adres en “ lidmaatschap 2008”. Van Harte Bedankt!

Leonard Cohen komt terug!

Bestel je tickets voor het te laat is

Lou Reed in PSK Brussel: Berlin XXL

Iets meer dan een jaar geleden stond Lou Reed in Vorst voor wat toen de Europese première moest worden (van de live-uitvoering) van 'Berlin'. Zo'n 40 concerten later verscheen Reed alweer in Brussel, dit keer in een uitverkocht PSK. Wat is er veranderd, wilt u natuurlijk graag weten. Wel, vooreerst heeft Reed zijn vriend Mike Rathke als extra gitarist aan zijn band toegevoegd. Rathke bewoog echter meer op de achtergrond en 'Rock'n'Roll Animal' Steve Hunter fungeert nog steeds als de stergitarist, naast Lou zelve natuurlijk. De setlist was, hoe kan het ook anders, uiteraard (op enkele bisnummers na) identiek. En toch was dit een heel ander concert. In Vorst nam Reed genoegen met het zo goed mogelijk naspelen van zijn meesterwerk. In het PSK zette Lou 'Berlin' helemaal naar zijn eigen hand. Hij experimenteerde met zijn frasering, hij daagde zijn muzikanten uit tot verregaande improvisaties en creëerde zo een XXL-versie van 'Berlin'. Het concert duurde dan ook meer dan twee uur. Lou Reed rondde de bisronde af met een briljante nieuwe song 'The Power of the Heart' (zie ook filmpje hieronder). De laatste verzen van deze song klonken als volgt: 'You know me, I like to dream a lot/ of what there is and what is not/ but mainly I dream of you a lot.../ the power of the heart." Een mooiere manier om ons de frisse zomernacht in te sturen bestaat er wellicht niet. (Meer foto's)

'Power of the Heart' - Lou Reed live (Edinburgh)