Boshyacinten in het Hallerbos

Ben vandaag even gaan wandelen in het betoverende Hallerbos, waar de blauwe boshyacinten reeds volop in bloei staan. U kan van dit spektakel blijven genieten tot in de maand mei (more pics here).

James Taylor - Copperline

Overheerlijke live-versie van 'Copperline' door James Taylor (met Larry Goldings) @ Later with Jools, BBC2, ter promotie van het schitterende (cd/dvd)album 'One Man Band'.

Bettye Lavette in AB, Brussel

De 61-jarige Bettye Lavette heeft doorheen haar carrière weinig geluk gehad. Ze zwierf van het ene platenlabel naar het andere, telkens zonder veel succes. Pas de laatste jaren werden haar opnames uit de jaren 70 herontdekt en kreeg ze de erkenning die ze verdiende. Haar laatste plaat 'Scene of the Crime' was zelfs goed voor een grammy nominatie. In de Ancienne Belgique bewees deze dame dat ze talent zat heeft en met haar mix van soul, funk, rock, gospel en country leverde ze een sterk concert af. Een vergelijking met Tina Turner (zowel vocaal, als in de danspasjes) is zeker terecht. Lavette bracht naast enkele eigen nummers ook covers van onder meer Lucinda Williams en Willie Nelson. Ze werd hierbij begeleid door een goed geoliede band. Haar sterkste vocale prestatie van de avond leverde ze echter a capella af. Bettye deugt absoluut. (Meer foto's hier)

Bob Dylan wint Pulitzer Price

En meteen een goede reden om Bob nog eens in het vrt-journaal op te voeren (klik op de foto hierboven).

Nieuw in Hasselt

Hasselt bezit een nieuwe knaller in de patisseriezaak.

Ongelooflijk lekker die taart.

Je wordt er alleen stekeblind van.

(Vorige week gefotografeerd in de Demerstraat, Hasselt)

Test je kennis van de Geschiedenis

Geschiedenis: leuk, maar wat weet je er eigenlijk van? Ben je goed in jaartallen? Ken je de Belgische politieke leiders nog? De Amerikaanse presidenten? Heeft de Palestijnse kwestie geen geheimen meer voor je? Ken je de bijnamen van beroemde gansters? Dan is het tijd om te scoren op één van de thematische vragenreeksen die je hier vindt.

Willie Nelson - 'Gravedigger'

Exclusief op Shaketown: de muziekvideo van het jaar 2008. Mis het concert van deze man niet op 15 mei (Antwerpen).

Magistrale James Taylor in Bozar, Brussel

De Brusselse Bozar was, op een paar plaatsen na, volledig uitverkocht voor de bekende Amerikaanse singer-songwriter James Taylor. James had het veel te grote podium voor zijn 'One man Band' (Larry Goldings on Keyboards) sfeervol laten inkleden, zodat het er een beetje als een gezellige huiskamer uitzag. Taylor zette meteen de toon met een smaakvol 'Something In The Way She Moves', het nummer dat in 1968 door Paul McCartney en George Harrison goed genoeg werd bevonden om Taylor meteen een contract op hun splinternieuw 'Apple' label onder de neus te duwen . 'Never die Young, Never Grow Old' zong Taylor vervolgens, "dat laatste is me niet gelukt", voegde de zanger er nuchter aan toe. Doorheen heel het concert kregen we geprojecteeerde beelden te zien uit het rijke verleden van James Taylor. De verhalen die hij erbij vertelde waren soms ontroerend, vaak hilarisch en altijd sterk zelfrelativerend. Toen hij bijvoordeeld een foto van zijn eerste (hippie)bandje toonde, vertrouwde de zanger ons toe: "That's how people looked in those days. And that's what you get when people don't have access to mirrors..." Maar we waren natuurlijk in eerste plaats gekomen voor de muziek en ook daarin blonk de Amerikaan uit. Prachtige versies van parels als 'You've Got A Friend', 'Sweet Baby James', 'Steamroller Blues' en 'Country Road', afgewisseld met minder bekend werk. Dit alles zo perfect gezongen en gespeeld, dat de zaal er muisstil van werd. Een speciale vermelding krijgt Taylor nog voor zijn origineel geknutselde 'drummachine', die James het podium opsleurde om zijn 'One Man Band' ritmisch te versterken. Het dolenthousiaste publiek schreeuwde de singer-songwriter nog verscheidene malen terug. Uit de bissen onthou ik vooral nog een overheerlijk 'Copperline'. Topavond. (Meer foto's hier)

Test je waarneming

Iets om eens tussendoor te doen:

de waarnemingstest van de BBC.

Shake & Frog Are Back

Shake & Frog @ The Tripoint,

where three countries (Belgium, Germany &

the Netherlands) meet.

Shaketown Takes Five...

I'm on a trip right now.
Come & See Next Week for New Updates in Shaketown.

Duffy - Mercy

Shaketown is wild van het blonde meisje met de stem...

Duffy - 'Rockferry' : Zo mooi, zo blond...

Shaketown is helemaal gecharmeerd geraakt door het Welshe meisje Duffy en haar debuutplaat 'Rockferry'. Haar knappe single 'Mercy' was wekenlang niet van de radio weg te branden en met deze full cd steekt ze Amy Winehouse naar de kroon. Luister en kijk bijvoorbeeld via haar website naar het titelnummer 'Rockferry' en u zal begrijpen waarom. In ieder geval: blond is helemaal terug in hier in Shaketown. Waar wacht u nog op?

Jean Michel Jarre in Brussel

De sympathieke blogger Nsenada schonk me geheel gratis (bedankt!) een kaart voor het concert van Jean Michel Jarre in het Koninklijk Circus te Brussel. Ik moet zeggen dat elektronische muziek nooit echt mijn ding is geweest, maar nieuwsgierig als ik ben, wou ik de Franse pionier van dit genre toch wel eens meemaken. Jarre vertelde het publiek vooraf dat de avond in het teken zou staan van 'Oxygène', zijn debuutplaat uit 1976 (!) en meteen één van de allereerste elektronische platen die ooit werd uitgebracht. Verder moesten wij weten dat deze muziek geheel live zou worden uitgevoerd door hemzelf en drie extra muzikanten en dit op een grote collectie synthesizers, die Jarre voor de gelegenheid vanonder het stof had gehaald. Absoluut geen computers dus of vooropgenomen tapes, zo verzekerde de Fransman ons, maar wel 'historische instrumenten' uit de jaren 70 en Jean Michel vergeleek deze graag met de stradivariussen uit de klassieke muziek. Tenslotte drukte JMJ de aanwezigen nog eens op het hart dat 'Oxygène' bovendien ook nog als een ecologisch manifest kon worden gezien en dus ook daarin zijn tijd ver vooruit was geweest. Toen was het tijd voor... muziek. Jarre ontpopte zich meteen als een theatrale knoppendraaier. Men kon zich bij momenten afvragen of sommige van die oude knoppen misschien door de tijd ergens vastgeroest waren geraakt, zo hard dat Jean Mi eraan draaide. De muziek van 'Oxygène' deed in het beste geval wat denken aan het betere Kraftwerk of zelfs aan de synthesizers van Pink Floyd en op mindere momenten aan een soundtrack van een, euh... soft-erotische film. Jean Mi slaagde er op bepaalde ogenblikken in om zijn synthesizers te laten klinken als pakweg een school dolfijnen, de zee, een vlucht regenwulpen, of gewoon als een hevige herfststorm. Het aanwezige publiek vond dit een hele kunst. Persoonlijk wil ik hierbij echter meedelen dat ik sommige mensen ken die dezelfde geluiden, geheel akoestisch, kunnen nabootsen via hun mond of aars, en zij staan nooit op een podium... De wereld blijft onrechtvaardig.
Na een 'zuurstofkuur' van ruim anderhalf uur, kreeg ik plots weer zin in de gore zweetlucht van de Blues. (Meer foto's hier)

Klik ook op het onderstaande vrt-fragment: